De blog van Dirk Willem

Verhuizing...

2010-04-11T22:39:00.002+02:00

Beste lezers,

Ik heb vanaf gisteren een echte website! Dus vanaf nu kunt u mij volgen op:

www.dirkwillemklos.eu

Ga meteen kijken! :-)

Dirk Willem

Moldavië zomer 2010!

2010-04-02T17:58:00.002+02:00

Beste lezers,

Ik heb mijn plannen voor komende zomer bijna rond! Het is alleen nog even wachten op de organisatie (dit jaar een andere dan vorige jaren, namelijk Advit) tot ik een definitief programma heb.

Mijn programma zal er als volgt waarschijnlijk uit zien:

26 juni = vertrek van Amsterdam, via Boekarest, naar Chisinau
26 juni t/m 17 augustus = werk met Advit en een partnerorganisatie
17 augustus = vertrek van Chisinau, via Boekarest, naar Amsterdam

Advit is een kleine Moldavische organisatie, die bemiddelt tussen jongeren en projecten. Ik werk dus niet voor hun, maar via hun op een project van een partner. Ik zal waarschijnlijk in een centrum voor straatkinderen gaan werken.

Ik heb een apartement in Chisinau gevonden, daar zal ik de 7,5 week wonen.

En nu natuurlijk de financiën en de hulpgoederen:

Ik ben nog op zoek naar sponsors die een financieele bijdrage willen leveren aan mijn reis. Dus als u/jij mij zou willen ondersteunen door het storten van een gift op rekeningnummer 8818101 tnv CDWJ Klos te Barendrecht... :-)

Verder de hulpgoederen: (groot) speelgoed heb ik al dus ik ben alleen nog op zoek naar:
- gezeldschapsspelletjes
- schrijfmateriaal (pennen, potloden, gummetjes, puntenslijpers enz.)
- CD's met nederlandse christelijke kinderliedjes (Elly en Rikkert e.d.)

Heeft u iets? Mail me even (dirkwillemklos@yahoo.de) of geef het me een keer!

Oh en ik zoek ook nog een sporttas! Groot formaat, en hij komt niet meer terug!

Groeten,

Dirk Willem Klos

En nu jij!

2010-02-16T10:19:00.006+01:00

Beste lezers,

Ik schrijf dit bericht vooral aan de jongere lezers, tussen de 15 en 35 jaar.

Heb je ook al zin gekregen om een keer in een ander land te gaan helpen? Gewoon, 2 weken ofzo de armeren in deze wereld een hart onder de riem steken? Kijk dan eens bij de volgende organisaties:

Livingstone Reizen
www.livingstonereizen.nl

Deze (Nederlandse en christelijke) organisatie bemiddelt tussen projecten en jongeren. Zij hebben groepsreizen, waarbij de reisleiding getraint is om jullie een fantastische vakantie te geven. Livingstone reist alleen naar (relatief) veilige landen, en alles is perfect geregeld. Je hebt het met je teamleden ook over de Bijbel, in de stille tijd. Maar ook als je niet gelovig bent mag je mee! Dus dit is echt een aanrader als je voor de eerste keer gaat! Nadeel blijven de hoge kosten, maar daar valt met een leuke actie in je kerk of familie nog wel overheen te komen!

World Servants
www.worldservants.nl

Deze organisatie is ongeveer netals Livingstone: christelijk, Nederlands en goed georganiseerd. Het christelijk gehalte ligt echter wat hoger, maar als niet gelovige mag je ook gewoon mee. Dus ook dit is een echte aanrader voor mensen die voor de eerste keer gaan.

Projects Abroad
www.projects-abroad.nl

Dit is een internationale organisatie, dus mensen uit de hele wereld gaan mee. Projects Abroad zit in heel veel landen, dus er zit altijd wel een land naar jouw smaak bij! Voordeel is, netals bij de vorige organisaties, dt alles goed wordt geregeld. In Nederland krijg je trainingen, en ter plaatse is er iemand met wie je problemen kunt bespreken. Je zit echter niet met een groep op een project, maar alleen. In de weekenden en avonden zijn er wel activiteiten voor de vrijwilligers, dus je maakt meteen internationale vrienden! Nadeel blijven de hoge kosten en de noodzaak Engels te spreken.

EVS
http://www.nizwjeugd.nl/eCache/DEF/1/02/444.html

Dit is een vrijwilligersprogramma van de Europese Unie. Je betaalt bijna niets (vliegticket, verblijfkosten en zakgeld worden vergoed). Je hebt echter wel een zendorganisatie en een gastorganisatie nodig... Het is een beetje ingewikkeld, maar niet onmogelijk! Dus kijk maar eens op hun site!

Operatie Mobilisatie
www.om.org

Dit is een van de bekendste organisaties op het zendingsgebied. Operatie Mobilisatie gaat in de zomer met teams naar van allerlei landen. Voordeel is dat het maar weinig kost, nadeel is dat je zelf je reis naar het vliegveld in het land van keuze moet regelen. En, wat ik zelf als best groot nadeel heb ervaren, is dat Operatie Mobilisatie zich aanpast aan de plaatselijke kerk, en daarmee dus erg onberekenbaar is. In elk land is het heel anders. Zo weet ik dat in India het meer evanglie-gemeente-achtig is , terwijl het in Moldavië meer oud-gereformeerd-achtig is. Dus verdiep je wel even in de landelijke regels, en of jij je daarin kan vinden. Want 3 weken in een team zitten waar jij je niet thuis voelt is ook niet echt leuk.

Goed... Er zijn nog heel veel meer organisaties, maar dit zijn de minder bekende. Ik weet dus ook niets van deze organisaties en daarom dat ik ze hier niet noem. Mijn advies zou zijn: kies een van de bovenstaande organisaties uit! Zij zijn vetrouwd en veilig.

Foto's van het kindertehuis van Ungheni

2010-02-08T11:41:00.003+01:00

En jongen op de (kapotte) hometrainer:

Een van de gebouwen:

Binnenkant van een van de gebouwen:

Jongens met de (kapotte) ballen:

De basket:

Gezocht: allerlei spaarzegels

2010-01-02T22:52:00.003+01:00

Beste lezers,

Ik ben een nieuwe actie gestart, namelijk het verzamelen van spaarzegels. Met de punten die ik krijg kan ik dan ook dinge voor Moldavië kopen.

De volgende punten wil ik graag hebben:

Shell zegels
Shell Ziedewij zegels
Douwe Egberts punten

En verder ook vreemde valuta. Alle bankbiljetten die nog wat waard zijn mag u ook geven.

Ik hoop op veel punten! Het kost u niets en toch helpt u er de mensen in Moldavië mee.

Groeten,

Dirk Willem Klos

Mijn foto's

2009-12-27T15:26:00.002+01:00

Beste lezers,

Ik heb uiteraard een heleboel foto's gemaakt in Moldavië. Ze staan op Picasa, maar ik mag er geen openbaar album van maken. Dit inn verband met de privacy van de kinderen.

Dus als u mij een mailtje stuurt, krijgt u een uitnodiging voor het bekijken van het fotoboek. Mijn mailadres is dirkwillemklos@yahoo.de.

Groeten,

Dirk Willem Klos

En ik ga weer terug naar Moldavië!

2009-12-27T15:19:00.002+01:00

Beste lezers,

Ik ben alweer plannen aan het maken voor komende zomer!

Ik ben van plan om dan 7 weken naar Moldavië te gaan, namelijk van 26 juni t/m 15 augustus. Ik wil dan voornamelijk bij Advit werken, een organisatie die bemiddelt tussen vrijwilligers in Moldavië. Verder hoop ik in een van de zomerkampen van Zending over Grenzen te zijn, om ook mijn sponsorkind weer te zien.

Ik houd u uiteraard weer op de hoogte over de ontwikkelingen.

Maar goed... nu nog een zakelijk gedeelte: ik heb weer sponsors nodig. Dus ik ben weer op zoek naar klusjes en giften. Heeft u nog iets te doen? Laat het even weten! U kunt mij mailen op dirkwillemklos@yahoo.de, bellen op 0626991356 of aanschieten in de kerk.

Groeten,

Dirk Willem Klos

Schilderij te koop.

2009-12-27T15:06:00.002+01:00

Beste lezers,

Zoals ik al eerder schreef, heb ik een schildeij te koop. Dit schilderij heb ik gekocht van een arme vrouw uit Straseni. Zij woont in een driekamerappartement, maar één kamer kan zij niet gebruiken omdat het raam kapot is en ze geen nieuw raam kan betalen. Met het geld van een eerder verkocht schilderij heeft zij een kacheltje gekocht, waardoor het nu geen -10 graden meer is binnen, maar 15 graden! Toch blijft dit erg koud, zeker voor zo'n kwetsbare vrouw als Margaretha. Ze is ergens achter in de 50, maar niet gezond. Toen ze een paar jaar geleden door medewerkers van Zending over Grenzen werd gevonden, werd gevreesd voor haar leven. Doot te weinig en ongezond voedsel is ze erg zwak.

U kunt hier verandering in brengen! Met het geld dat ik ophaal met de verkoop van dit schilderij, kan zij meer voedsel en brandhout kopen, en kan ik mijn reis betalen.

Hieronder een foto van het schilderij:

Op dit schilderij kan geboden worden. Wilt u bieden? Mail dan naar dirkwillemklos@yahoo.de, bel naar 0626991356 of schiet mij eens aan in de kerk.

Biedingen worden op deze site gepubliceerd. Wilt u liever anoniem blijven? Dat kan! Vertel het er even bij als u uw bod doet, en ik vermeld uw naam niet op deze site.

Ik hoop op veel biedingen!

Oh even ter informatie: het schilderij is ingekocht voor € 25,= dus biedingen vanaf € 30,=!

Groeten,

Dirk Willem Klos

Terugblik op de reis

2009-12-27T14:33:00.004+01:00

Beste lezers,

Hierbij mijn terugblik op de reis die ik gemaakt heb. Het is een heel bijzondere reis geweest. Dit om verschillende redenen, die ik stuk voor stuk zal vertellen.

Allereerst was het natuurlijk bijzonder om het uitdelen van de kerstcadeautjes in de weeshuizen mee te maken. Ik was nog nooit in een weeshuis geweest terwijl de kinderen er zijn, en daarnaast was het natuulijk heel bijzonder en mooi om deze kinderen in deze koude tijd cadeautjes en liefde te kunnen geven.

Verder ben ik erg gesterkt in mijn geloof. Ik heb gezien hoe God voorziet en ons gebed verhoort. Hieronder een aantal voorbeelden:

- Ik bad of ik Pavel, een jongetje uit het kamp van 2008, nog eens mocht zien. Ik zag Pavel in het weeshuis van Ungheni. Dit tehuis sponsoren we als kerk dus en verder woont mijn sponsorkind daar. Ik zal Pavel dus denk ik nog vaak zien.

- Ik bad of ik Colea, een jongetje uit het kamp van 2008, nog eens nocht zien, hierbij weer hetzelfde verhaal als Pavel: hij woont ook in Ungheni.

- Ik bad of ik Igor, een jongeje uit het kamp van 2009, nog eens mocht zien. Ik ben hem tegen gekomen in een van de weeshuizen en een keer in de trolleybus.

-Ik bad of ik Andrei, een jongetje uit het kamp van 2009, nog eens mocht zien. Ik zag hem in hetzelfde tehuis als Igor. Verder gaf hij mij een armbandje, waardoor ik een aandebken aan hem heb.

- Ik bad of ik Sasha, een jongen van 18 die doventolk was in de kampen, nog eens mocht zien. Ik heb hem niet gezien, maar heb zijn telefoonnummer dus ik kan hem SMS'en.

- Zonder dat ik daarvoor gebeden had heb ik Victor, een jongen uit het kamp van 2009 nog eens gezien.

Voor al deze kinderen geldt dat ik veel contact met ze heb gehad in het kamp. Ik ben erg dankbaar dat ik deze kinderen nog een keer heb mogen zien.

Verder was deze reis bijzonder omdat ik het land beter heb leren kennen. Ik weet nu de weg in de stad en ik spreek een stukje beter Roemeens. Ook heb ik kennis gemaakt met een andere vrijwilligersorganisatie, Advit. Zij hebben ook voor komdende zomer waarschijnlijk wel plek voor me. Dus komende zomer hoop ik een hele tijd voor hun te werken.

Ik heb ook veel medewerkers van Zending over Grenzen leren kennen en hun werk gezien. Verder ben ik een keer bij een arme vrouw thuis geweest. Zij maakt schilderijen en daar heb ik er twee van gekocht. Met het geld dat haar dit oplevert komt zij de winter door. En voor mij betekent dit weer een manier om nog wat geld te verdienen voor mijn reis komende zomer. Deze vrouw, Margaretha, was erg dankbaar voor het geld maar bovenal voor het feit dat er mensen om haar geven. Als bedankje heb ik een schilderij van haar gekregen, waar zij achterop heeft gescheven: Met liefde en diep respect aan Dirk van Margaretha, Moldavië 2009.

Verder heb ik een keer een straatjongetje ontmoet. Dit jongetje was ongeveer 12 jaar oud, en bedelde om 1 lei (=€0,06). Terwijl ik over straat liep, kwam hij naast mij lopen. Hij vroeg om 1 lei, en toen ik dit niet gaf, sloeg hij zijn arm om me heen. Ik wilde hem geen geld geven, dus liet ik hem alleen meelopen. Hij bleef om geld vragen, tot er een politieagent in zicht kwam. Toen vluchtte hij weg. Ik ben toen naar de supermarkt gegaan, en heb een flesje Pepsi en wat koeken voor hem gekocht. Daarna ben ik terug gelopen en heb het jongetje gewenkt mee te lopen. Hij kwam dicht tegen me aan lopen, om niet door de politie ontdekt te worden. We zijn een stille straat ingeslagen, waar ik heb het drinken heb gegeven. Omdat ik bang was dat de politie bezwaar zou maken, wilde ik niet dat iemand zag dat ik het aan hem gaf. De politie zoekt namelijk altijd naar manieren om me een boete te geven, die vervolgens in hun eigen zak verdwijnt. Maar goed... uiteindelijk heb ik hem ook de koeken kunnen geven. Hij was hier erg blij mee.

Lezers, bid alstublieft voor alle straatkinderen, weeskinderen, in de staak gelaten kinderen, arme gezinnen maar ook zendingswerkers ter plaatse. Bid dat iedereen de winter door zal komen. Bid dat de zendingswerkers ook deze winter weer veel kunnen betekenen voor de mensen.

Groeten,

Dirk Willem Klos

De afloop van de reis...

2009-12-27T14:12:00.002+01:00

Beste lezers,

Ik ben inmiddels alweer een tijdje terug in Nederland. Hierbij het afloop van mijn reis...

De laatste week hebben we in een tehuis voor straatkinderen en weeskinderen geholpen. De kinderen zitten hier hooguit 6 maanden, waarna ze naar een adoptiegezin, weeshuis of familie gaan. In dit tehuis, Casa Gavroche, doet de leiding eigenlijk niets met de kinderen, dus bijna alles komt aan op de vrijwilligers. Er waren gelukkig veel vrijwilligers. Zo waren er Pele uit Zweden, Caroline uit Frankrijk, Steve uit België, en nog een aantal Moldavische vrijwilligers. In dit tehuis komt het er vooral op aan de kinderen persoonlijke aandacht te geven en ze te knuffelen. Dit krijgen ze namelijk niet van de vaste mederwerkers en dit hebben ze ook thuis niet gehad. En zonder dit zullen de kinderen nooit normaal kunnen functioneren in de maatschappij, iets wat ik vaak genoeg heb gezien. Maar goed... het contact met de kinderen was heel leuk, de kinderen vonden het fantastisch dat we er voor ze waren. Er bleek ook een jingen te zijn die in het kindertehuis van Rezina heeft gewoond, een van de tehuizen waar wij met Zending over Grenzen zijn geweest.

Verder hebben we nog met vrienden leuke dingen gedaan. Zo hebben we een keer hutspot voor ze gemaakt en zijn we een keer op het kantoor van Zending over Grenzen langs geweest.

Goed... ik ga nog veel meer schrijven, maar dat in de volgende berichten.

Groeten,

Dirk Willem Klos

Een nieuw bericht uit Moldavie!

2009-12-15T19:35:00.002+01:00

Beste lezers,

De afgelopen dagen hebben we eigenlijk alleen dingen geregeld voor de komende dagen. Ik ben vandaag naar Straseni geweest, om een nieuw schilderij te kopen. Daarover straks meer.

In Straseni heb ik de vrouw ontmoet die de schilderijen maakt. Zij woont in een 3 kamer appartement, maar 1 kamer kan niet worden gebruikt omdat de ramen kapot zijn en ze geen geld voor nieuwe ramen heeft. Verder heeft ze geen stromend water en gas. Ze verwarmt het huis een beetje met een houtkachel, maar het is er nog altijd zo koud dat je je jas aan moet houden.

Ze was heel blij dat ik nu schilderijen voor haar verkoop. Ze zei onder andere: 'jij bent mijn hoop' en 'dit geld is een mooi cadeau voor mijn verjaardag (komende vrijdag)'. Ze is 56 jaar oud, en heeft geleden onder het communistisch tijdperk. Ze i ongelovig, maar schildert wel christelijke dingen. Met het geld dat ze binnen krijgt met de verkoop van de schilderijen, kan ze brandhout en voedsel kopen, en misschien zelfs wel de derde kamer opknappen en van een nieuw raam voorzien.

OK, terug in Chisinau ben ik aangehouden door de politie. Hier stopt niemand voor een rood verkeerslicht, dus ik ook niet. De politie zag dit en pikte mij eruit (de anderen gingen vrijuit). Na ondervraagd te zijn in het Roemeens, moest ik mee naar het park. Ver van het pad, tussen de struiken, moest ik 200 lei (12,50 euro) gevan, en toen mocht ik gaan. Dit schijnt hier vaker voor te komen, dus ik bereid me voor op meer aanhoudingen.

Goed, en er is nieuws over de oliebollenactie! De volgende dingen kunnen worden gekocht:

Een groentekas: 13.000 dollar
Training voor gymleraren: 2.300 dollar
Een wasmachine met waspoeder: 850 dollar (er zijn uiteindelijk 5 machines nidig)

Zoals u ziet is alles afhankelijk van wat u geeft... Dus koop alstublieft veel oliebollen of maak een gift over op rekeningnummer 8818101 tnv CDWJ Klos te Barendrecht, ovv Ungheni. Ook zijn we op zoek naar bedrijven die willen sponsoren, dus weet u nog een bedrijf? Laat het weten!

Goed, nu over het schilderij: Ik heb een nieuwe! Dit keer met een mooi huis aan een meer. Ik zal in een paar dagen een foto proberen te plaatsen. Het schilderij wordt bij opbod verkocht, biedingen graag sturen naar dirkwillemklos@yahoo.de. Ik plaats ze dan op deze site.

OK, het internetcafe gaat sluiten, dus ik moet afronden. het enige wat ik nog wil vragen: bid voor alle mensen en kinderen hier in Moldavie. Bod dat ze de winter levend en wel door zullen komen. En bid dat onze reis goed zal verlopen en dat we tot een zegening en bemoediging voor al deze mensen mogen zijn.

Groeten,

Dirk Willem Klos

Va

Een nieuw schilderij?

2009-12-11T16:56:00.002+01:00

Beste lezers,

Ik kan binnenkort weer een nieuw schilderij kopen. Ik denk dat ik dat weer ga doen. Uiteraard heb ik dan weer een koper nodig, dus houdt mijn blog in de gaten!!! Het geld is uiteraard weer voor een deel voor de mevrouw die het heeft geschilderd, en voor een deel voor mijn reis.

Groeten,

Dirk Willem Klos

Weer een berichtje uit Moldavie!

2009-12-11T13:59:00.003+01:00

Beste lezers,

Inmiddels zit onze officieele tijd bij Zending over Grenzen erop. We kijken terug op een fantastische periode waarin we het werk van ZoG van de andere kant hebben kunnen bekijken en waarin we veel indrukken hebben opgedaan.

We gaan zometeen naar Advit, een organisatie die bemiddelt tussen projecten en jongeren hier in Moldavie. Via hun gaan we in een opvangtehuis voor kinderen werken. We gaan met ze knutselen en spelletjes doen.

Betekent dit dan het einde van het werk met Zending over Grenzen? Dat is nog niet zeker. Als er nog werk voor ons is, zullen we misschien nog een keer voor hun gaan werken. Maar de komende dagen gaan we ook lekker onspannen en het land bekijken.

OK, ik post binnenkort weer meer over ons werk!

Groeten,

Dirk Willem Klos

UPD: Schilderij te koop

2009-12-11T13:08:00.003+01:00

Beste lezers,

Inmiddels is er een bod van 150 euro uitgebracht op het schilderij. 100 euro is voor de vrouw en 50 euro voor mijn reis. Het schilderij is dus verkocht.

Met het geld dat deze vrouw met het schilderij verdient komt zij de winter door, een hele geruststelling voor haar. Voor de mensen in Moldavie is het namelijk altijd maar de vraag of ze de winter door komen, zeker voor arme mensen.

Een foto had ik graag willen plaatsen, maar deze computers hebben geen aansluiting voor een SD kaart, dus kan ik nog geen foto uploaden... Ik hoop snel een computer met SD-dock te vinden.

Groeten,

Dirk Willem Klos

Schilderij te koop!

2009-12-08T17:36:00.003+01:00

Beste lezers!

Ik doe een dringend beroep op jullie!

Ik heb via een van de medewerkers van Zending over Grenzen een schilderij gekocht van een arme vrouw. Van de opbrengst koopt zij eten of brandhout. Met de opbrengst hoop ik een deel van mijn reis te betalen. Dus al het geld komt heel goed terecht!

Maar nu heb ik dus een koper nodig... Het schilderij is een hele mooie van een winters Moldavie. Het is gemaakt op doek en gespijkerd op een lijst.

Dus nu de vraag... wie koopt het? Ik vraag 75 euro voor het schilderij. Ik zal nog een foto plaatsen...

OK, ik hoop dat iemand het zal kopen! Wilt u het kopen? Bel dan naar +37369935348 of mail naar dirkwillemklos@yahoo.de!

Groeten, Dirk Willem

Een berichtje uit Moldavie!

2009-12-08T17:09:00.002+01:00

Hey allemaal!

Even een berichtje vanuit Moldavie! We zijn veilig aangekomen en hebben er al een aantal hele leuke dagen op zitten.

Zaterdag om half vier lokale tijd kwamen we aan op Chisinau International Airport. We werden afgehaald door onze begeleidster en een medewerker van Zending over Grenzen.

Zondag zijn we naar Ungheni geweest, waar mijn sponsorkind woont. Hij woont in het weeshuis daar, omdat zijn ouders allebei zijn overleden. Ik heb cadeautjes aan alle kinderen gegeven. Deze cadeautjes heb ik van gemeenteleden en bedrijven gekregen. Zo kreeg elk kind een reepje chocolade, een pen, een potlood en een lichtgevend armbandje. De kinderen waren er erg blij mee.

Mijn sponsorkind is 12 jaar oud, en heeft een leerachterstand, Dit komt door de omgeving waar hij in op is gegroeid. Hij heeft ook een erg slecht geheugen, hij vergeet heel veel. Hij toont ook bijna geen emoties, als ik hem een cadeautje geef pakt hij het aan maar laat niet merken of hij het leuk vindt. Toch is het een geweldige jongen, hij is erg creatief.

In Ungheni kwam ik ook een aantal kinderen tegen die ik nog ken van het kamp in 2008. Het was leuk ze weer te zien, ik hoopte al dat ik ze weer eens zou zien.

OK, de volgende dag zijn we naar Straseni gegaan. Hier hebben we cadeautjes uitgedeeld in een ander kindertehuis. Ook hier heb ik nog kinderen van 2008 gezien. De kinderen kregen een doosje met snoepjes en koekjes, de onderwijzers een voedselpakket.

Vaandaag zijn we naar 3 tehuizen in Chisinau geweest. Hier hebben we ook weer voedselpakketten en snoepjes uitgedeeld. De kinderen bekijken eerst een toneelvoorstelling, en krijgen dan hun cadeautje. In het eerste tehuis waren een heleboel kinderen van het kamp in 2009. Het was heel leuk ze weer te zien!

OK, nu zijn we in een internetcafe vlakbij ons appartement. We gaan zometeen eten en de avond is vrij.

Heeft u nog vragen? Mail me op dirkwillemklos@yahoo.de of sms op +37369935348

Groeten,

Dirk Willem Klos

De oliebollenactie!

2009-12-01T21:34:00.002+01:00

Beste lezers,

Misschien bent u al een trouwe lezer. Anders bent u misschien op mijn weblog gekomen door de posters van de oliebollenactie die nu in Barendrecht, Ridderkerk en Rhoon Portland hangen.

Als u het werk van Zending over Grenzen, waar ik weleens help, nog niet kent, neem dan eens een kijkje op hun website: www.zendingovergrenzen.nl.

OK, nu over de oliebollenactie:

U kunt oliebollen bij ons, de Jeugdvereniging van de Nederlands Gereformeerde Kerk Barendrecht, kopen. De opbrengst is voor het kindertehuis van Ungheni. In dit tehuis wonen ongeveer 200 weeskinderen van 8 tot 15 jaar. Met het geld van de oliebollenactie willen we het kindertehuis gedeeltelijk laten opknappen. Hoeveel we op kunnen knappen hangt af van hoeveel geld er binnen komt.

Ik zal als ik ter plekke ben (5 tot 24 december ben ik in Moldavië) meer schrijven over het tehuis en ook foto's plaatsen.

Steun ons door oliebollen te kopen (mail naar jv_dotk@hotmail.com) of door een gift te storten op rekeningnummer 8818101 tnv CDWJ Klos te Barendrecht ovv Ungheni.

Alvast bedankt!

Dirk Willem Klos

Nog een paar dagen voor vertrek

2009-12-01T21:28:00.002+01:00

Beste lezers,

Nog maar 4 dagen en ik vertrek al naar Moldavië. Het is allemaal zo onwerkelijk dichtbij!

We hopen op een gezegende reis. We hopen veel mensen te kunnen helpen door het geven van een voedselpakket (OCL). En we hopen de kinderen van Ungheni Orphanage Home blij te maken met de ballonnen, chocolade, pennen, potloden, posters en spelletjes die we voor ze mee nemen. Ik hoop Constantin, mijn sponsorkind weer te zien en weer een leuke ontmoeting met hem te hebben. Ik hoop dat hij dit keer minder verlegen is. In de zomer, toen hij in het kamp was, was hij namelijk nog erg verlegen.

Op het moment zijn de kindertehuizen afgesloten van de buitenwereld, omdat er vanwege de mexicaanse griep niemand in en uit mag. We hopen dat dat anders zal zijn als we daar zijn.

Ik heb inmiddels sporttassen gekregen, dus de sponsorspullen kunnen worden ingepakt. Ik heb alleen nog een hangweegschaal nodig om de tassen te wegen. Mijn eigen personenweegschaal is namelijk niet erg betrouwbaar. Heeft u er een? Laat het meteen weten!

Verder blijft geld welkom! Ook bij de oliebollenactie. De opbrengst is namelijk voor het kindertehuis van Ungheni. Daarover meer in het volgende bericht!

Groeten,

Dirk Willem Klos

Spullen gezocht!

2009-11-18T22:31:00.002+01:00

Beste lezers,

Zoals jullie misschien al weten ga ik 5 december weer naar Moldavië. Ik blijf daar tot 24 december.

Ik ga ook naar het weeshuis van mijn sponsorkind, Constantin. Hier zal ik met geld dat ik ga verdienen met een oliebollenactie in Barendrecht, Ridderkerk en omstreken het dak laten repareren.

Ik heb alleen nog wel het een en ander nodig:

- 2 sporttassen (om sponsorspullen mee te nemen)
- geld (om nog wat leuke dingen voor de kinderen van het kindertehuis van Ungheni te kopen)
- veel balpennen en potloden

Heeft u nog wat? Mail me even op dirkwillemklos@yahoo.de of bel me op 0626991356.

Elke euro/balpen/potlood helpt! Zeker wat geld zou fijn zijn, dan kan ik nog wat leuke dingen voor de kinderen van het weeshuis in Ungheni kopen.

Tijdens de reus hoop ik hier ook te schrijven... blijf me volgen!

Groeten,

Dirk Willem Klos

In december weer naar Moldavië!

2009-09-16T21:19:00.002+02:00

Beste lezer,

Ik ben van plan om in december weer naar Moldavië te gaan. Om precies te zijn van 5 tot 19 december. Hannah en Welmoed willen ook mee.

We willen dan voedselpakketten uitdelen aan arme gezinnen en kerstcadeautjes in de kindertehuizen. Ook hoop ik mijn sponsorkind weer te ontmoeten.

Voor de gezinnen is dit dé manier om de winter door te komen, de voedselpakketten zijn hard nodig. De mensen kunnen niet zonder dit pakket. Voor deze mensen is dit een gebedsverhoring en hun grootste wens. Veel volwassenen (en ook kinderen) zitten constant met de vraag: 'hoe komen we de winter door?', of nog erger 'komen we de winter door?'.

Via de website van Zending over Grenzen kunt u geld geven aan dit bijzonder(e) nuttige project.

Voor deze reis zijn wij afhankelijk van sponsors. Vindt u dit een goed project en wilt u ons helpen om de reissom bij elkaar te krijgen? Neem dan contact met mij op via dirkwillemklos@yahoo.de of per post:

Dirk Willem Klos
Tjalk 1
2991 PM Barendrecht

Of door te bellen: 0626991356.

Ik hoop op uw steun! Uiteraard krijgt u meer informatie over het project en achteraf nog een verslag.

Ook is het mogelijk dat ik, eventueel samen met Hannah, meer kom vertellen over onze reis en de projecten (Operation Christmas Love, de voedselpakketten, en de zomerkampen) bij u thuis, in de kerk of op bijvoorbeeld de kinderclub.

Groeten,
Dirk Willem Klos

Radio interview

2009-09-16T21:14:00.003+02:00

Beste lezer,

Hannah en ik zijn zonet door Exxact FM (Hart voor Barendrecht) geinterviewd. We hebben dus weer kunnen vertellen over onze reis van afgelopen zomer.

Deze site is ook genoemd. Dus hopelijk zijn er nieuwe lezers!
Aan die nieuwe lezers een warm welkom! Laat u even weten als u dit heeft gelezen?

Het interview is terug te lezen onder 'radioprogramma' op www.hartvoorbarendrecht.nl.

Groeten, Dirk Willem Klos

Verslag Moldavië-reis zomer 2009

2009-08-23T23:04:00.001+02:00

Verslag Moldavië-reis 14 juli t/m 7 augustus

Op 14 juli zijn Hannah en ik om 6 uur vertrokken naar Schiphol. Hannah’s ouders brachten ons. Op Schiphol ontmoetten we de rest van ons team. Om half 8 zijn we gaan inchecken. Om tien uur vertrok onze vlucht. We vlogen met Malev Hungarian Airlines. Via Boedapest (H) zijn we naar Iasi (RO) gevlogen. Vanaf Iasi zijn we met een minibusje en een personenauto naar Chisinau, de hoofdstad van Moldavië gevlogen. Daar kwamen we om 6 uur aan. We zijn eerst naar het hoofdkantoor van Zending over Grenzen (vanaf hier genoemd als MWB (=Mission without Borders)) gegaan. Daar ontmoetten we onze begeleidster, Natasha. Haar kende ik nog van vorig jaar. Ook Anna, het zusje van Natasha, was daar. Zij ging niet met ons mee, maar met de groep die naar Crihana Vechi ging. Hierna zijn we naar Andy’s Pizza gegaan, waar we wat hebben gegeten. We zijn toen naar het kamp gegaan, waar we om 12 uur aankwamen.

De volgende dag zijn we om 8 uur opgestaan, zodat we het terrein konden versieren. Ik had 180 meter vlaggenlijn meegenomen, dus we hebben veel vlaggetjes op kunnen hangen. Dit trouwens niet zonder verwondingen… Ik klom een keer op een stoel om een lijn in een boom vast te maken. Terwijl ik daar bezig was trapte ik per ongeluk de stoel we waar ik op stond. Ik kon me nog net aan de boom vastgrijpen, maar toen hing ik wel op 1,5 meter boven de grond, tegen een boom aan. Gelukkig waren er mensen die bij me stonden, zodat de stoel weer rechtop werd gezet.

Om 9 uur kwam mijn sponsorkind in het kamp. Hij was het eerste kind dat aankwam. Omdat het wel erg spannend zou zijn voor hem in een kamp met geen enkele bekende, had hij zijn neef meegenomen. Beiden (mijn sponsorkind en zijn neef) heten Constantin (of Costea, op zijn Roemeens). Natasha vroeg hem of hij bij ons kwam, maar dat vond Costea te eng. Hij durfde niet bij mij in de buurt te komen, en trok zich dus terug op zijn slaapzaal. Bij het ontbijt moest hij naast mij gaan zitten van zijn begeleider, wat hij na veel aarzeling deed.
Zijn verlegenheid heeft een paar dagen geduurd, maar na ongeveer 4 dagen durfde hij ook zelf naar mij toe te komen.

OK, terug naar de eerste dag. Om 10 uur kwamen de eerste busjes met kinderen. Een kwart van de kinderen was doof, een kwart had een verstandelijke beperking en de rest was ‘normaal’, al hadden veel kinderen stoornissen door het leven in de weeshuizen. De communicatie met de dove kinderen ging met handen en voeten of via een doventolk. Hier kon ik mijn vriend Sacha ook goed voor gebruiken, hij is namelijk slachthorend. Sacha woont in een internaat in Chisinau met allemaal dove mensen, waardoor hij goed gebarentaal kan, zowel Russisch als Roemeens. De communicatie met de kinderen met een verstandelijke beperking ging met handen en voeten en gedeeltelijk in het Roemeens. Ik had een talengids Roemeens op zak en verder leer ik Roemeens. De communicatie met de ‘normale’ kinderen ging ook met handen en voeten, en met de Roemeenstalige kinderen ook in het Roemeens. Een deel van de kinderen echter sprak Russisch, wat geen van ons sprak.

OK… weer naar de eerste dag! Toen alle kinderen er waren mochten ze eerst gewoon gaan spelen en vrienden gaan maken. Pas aan het einde van de middag moesten ze naar hun groep toe. ’s Avonds was de officiële opening van het kamp. Een van de leiding vertelde de kinderen hoe blij hij was dat er Nederlanders in het kamp waren, omdat in Nederland veel beter voor mensen wordt gezorgd dan in Moldavië. Nederlanders zijn veel zorgzamer dan Moldaviërs en daarom vond hij het heel belangrijk dat er Nederlanders in het kamp waren.

Ik had tientallen kilo’s sponsorspullen meegenomen. Een groot succes waren vooral de skates, het skateboard en de speeldoosjes. De skates werden vanaf de eerste dag heel veel gebruikt, de kinderen stonden er soms wel 10 minuten voor in de rij. Het skateboard werd pas na een dag veel gebruikt. En de speeldoosjes waren vooral populair onder de jongens van een jaar of 10, zij liepen urenlang rond met een speeldoosje. Daarnaast waren de 2 portofoons erg in trek. Er werd veel ruzie gemaakt om wie er met de portofoons mocht spelen.

’s Morgens om 8 uur stonden de kinderen op, en deden dan mee aan de ochtendgymnastiek. Daarna gingen ze zich wassen en dan eten. Na het eten konden ze even vrij spelen, daarna begon de kapel. Daarna gingen de kinderen in hun eigen groep verder praten over het Bijbelverhaal en hun eigen leven. Hierbij was er ook ruimte voor traumaverwerking. Na deze stille tijd konden de kinderen weer gaan spelen, en om 1 uur was het eten. Na het eten gingen de kinderen slapen tot 4 uur. Om 4 uur stonden ze op en deden ze mee aan een georganiseerd spel of ze gingen zelf spelen. Om 7 uur was er weer eten en na het eten kapel. Na de kapel gingen de kinderen slapen, het was dan een uur of 10.

De kinderen vonden het altijd leuk om iets samen met mij te doen. Zo had ik altijd hulp als ik ging wassen. En de kinderen moeten in de weeshuizen ook hun eigen kleren wassen, dus die waren er ervaren in, en ik niet. Dus hulp was erg welkom. Soms hoefde ik zelfs helemaal niets te doen, behalve toekijken hoe een paar kinderen de was deden. Maar de kinderen vonden het heel leuk, omdat ze zo konden laten zien waar ze goed in waren, en dat gaf hun zelfvertrouwen.
Ook als ik ging tanden poetsen liepen er altijd een paar kinderen mee. En zo kreeg ik vaak tandpasta van een van de kinderen. In ruil daarvoor kregen ze een wegwerpwashandje of wat deodorant.
En als ik ging douchen gingen er ook altijd een paar kinderen mee, sommigen alleen om te kijken! Hier moest ik even aan wennen, maar ik vond het niet erg dat er kinderen waren. Onder de douche was het heel gezellig, iedereen leende zijn spullen uit. Dus ik kon altijd deodorant en wegwerpwashandjes inbrengen, en kreeg er zeep, shampoo en dergelijke voor terug. Er was maar één warme douche, dus daar mocht iedereen even onder.
Ik heb zelfs een keer gehad dat er een paar meisjes om de hoek van onze douche keken toen ik eronder stond. Hun douche was kapot, dus wilden ze bij ons douchen.

OK, weer even terug naar Costea, mijn sponsorkind. De eerste dagen durfde hij dus niet alleen naar mij toe te komen en niet tegen me te praten.
Op de 4de dag moesten wij een toneelstukje doen, waar ik een kind in speelde. Ik had een jojo mee het podium op genomen, waar ik mee speelde. Toen ik het podium af kwam, stond Costea me op te wachten. Hij vroeg of hij de jojo mocht hebben. Dit was de eerste keer dat hij wat aan me vroeg. Ik heb hem de jojo gegeven, en daar was hij erg blij mee.
Ik maakte er toen een gewoonte van hem een paar keer per dag een cadeautje te geven. Soms had hij door dat ik hem wat wilde geven, maar waren er teveel kinderen bij, zoda ik het hem niet kon geven. Hij bleef dan net zolang in mijn buurt rondhangen, tot alle kinderen weg waren. Soms duurde dit wel een half uur! Dus dan stonden we een half uur voor de deur van mijn slaapzaal. Aan het einde van het kamp had ik nog een tas met cadeautjes voor hem gemaakt. Die moest hij, van een leiding, stiekem ergens in zijn slaapzaal verstoppen, zodat geen van de andere kinderen het zag. De volgende dag moest hij hem ook stiekem in zijn busje doen, en pas thuis (in Ungheni) mocht hij kijken wat er in de tas zat.

We zijn ook een keer een dag in de hoofdstad, Chisinau, geweest. Hier werden Frank en ik overal nagekeken, omdat we er niet uitzagen zoals ‘zij’.
In Chisinau hebben wij souvenirs en cadeautjes voor de kinderen gekocht. Iedere groep kinderen kreeg andere cadeaus, ze hadden van tevoren mogen zeggen wat ze wilden hebben. Zo hebben we onderbroeken, handdoeken, zeep, badschuim, petten en schoenen gekocht. De kinderen waren dolblij toen ze het kregen.

Bij de Mac Donalds in Chisinau heb ik placinta [platsjientu] gegeten. Voor ons Nederlanders is dit een raar woord, maar kennen ze de Nederlandse betekenis niet. En placinta is gewoon een taartje van bladerdeeg. Het bestaat in 1001 varianten.

We hebben lekker weer gehad in het kamp (maar ook daarna). De temperatuur lag tussen de 22 en 48 graden toen wij daar waren.

OK, ik ga naar het einde van het zomerkamp. Omdat de kinderen uit veel verschillende tehuizen kwamen, gingen ze met minibusjes en niet (zoals vorig jaar) met één grote touringcar. De busjes vertrokken ook niet allemaal tegelijk. Steeds als er een busje vertrok, werd er uitgebreid afscheid genomen. Bijna alle kinderen moesten huilen (en bijna al mijn teamleden ook).

Volgend jaar kan ik ervoor zorgen dat Costea weer in het kamp is. En omdat ik volgend jaar zeker weer naar het kinderkamp wil, ga ik zeker ervoor zorgen dat Costea weer in het kamp is!

Goed… na dit kinderkamp (vrijdag 24 juli) zijn we naar het ziekenhuis gegaan om Anna, onze reisleidster, af te lossen als tolk. Anna vloog met de groep mee naar huis. Welmoed en Natasha sliepen in het ziekenhuis, ik sliep bij Natasha’s ouders. In het ziekenhuis was het vreselijk om te zijn. Het stonk, er kwamen allerlei vieze mensen langs en ik verstond er niets. En ik verveelde me…

Op zaterdagavond mocht Hannah uit het ziekenhuis. We zijn toen met zijn allen naar Natasha’s huis gegaan en hebben daar geslapen. De volgende dag zijn we eerst naar de kerk geweest en toen is Hannah, samen met een jongen die ook naar huis moest, terug gevlogen naar Nederland.

Welmoed en ik zijn nog een paar dagen bij Natasha gebleven en toen zijn we naar Operatie Mobilisatie gegaan.

Met Operatie Mobilisatie zijn weg naar Crocmaz, een klein plaatsje in het district Stefan Voda, geweest. Hier hebben we geholpen met het kinderprogramma, het in elkaar zetten van de speeltuin en het verven van de speeltuin. Er was al een Nederlands team aanwezig. Dit waren aardige jongeren, met wie we leuk contact hadden.

Hierna zijn we naar een jeugdkamp van de Baptisten geweest. Er kwamen jongeren uit Engeland, Moldavië, de VS en andere landen. Het was erg gezellig, en we hebben er veel geleerd.

Komende kerstvakantie hoop ik weer naar Moldavië te gaan. Maar ik moet eerst nog veel geld zien te verdienen… de reis kost weer 500 euro extra. Ik hoop dat ik het kan betalen. Ik houd u op de hoogte!

De verkiezingen in Moldavië en nieuwe klusjes

2009-06-20T10:16:00.000+02:00

Ja, de verkiezingen in Moldavië komen er weer aan! De vorige keer, een paar weken geleden, liep dat uit op bestorming van het parlement door demonstranten. Dit betekende 7 doden en vele gewonden. Daarnaast veel betogers die 'spoorloos' zijn...

Gelukkig zijn wij niet in Chisinau of een andere grote stad. Wij zullen dus geen last hebben van eventuele demonstraties. En deze keer zal waarschijnlijk een stuk eerlijker verlopen, omdat er nu meer toezicht door de OVSE is. Dus hopelijk blijven demonstraties helemaal uit.

Komende week heb ik examens. Voor de week daarna zoek ik nog klusjes. Dus van 29 juni t/m 13 juli. Heeft u nog een klusje? Laat het me weten!

Dirk Willem Klos

Weer even een update!

2009-06-11T19:48:00.000+02:00

Beste lezers,

Ik heb een tijd niets meer geschreven. Maar er zijn weer belangrijke dingen gebeurd!

Ik heb een sponsorkind in Moldavië wonen. De laatste dag dat ik in Moldavië ben, kom ik langs de plaats waar hij woont. Ik had dus het plan om bij hem langs te gaan. Helaas is het kindertehuis dan gesloten. Maar nu hebben de medewerkers van zending over Grenzen voor mij geregeld dat mijn sponsorkind misschien in hetzelfde kamp is als ik. Dan zie ik hem dus 10 dagen lang! Het heeft de mensen van ZoG weer veel tijd en moeite gekost, en ik ben ze erg dankbaar vooer alles wat ze voor me doen.

Mijn sponsorkind is 12 jaar en hij woont in Ungheni. Op mijn website (www.dirkwillemklos.blogspot.com) zal ik een foto van hem plaatsen.

Verder duurt het nog maar 33 dagen voordat ik naar Moldavië ga! Het komt dus al erg dicht bij!

Eergisteren hebben Hannah en ik onze tweede Hepatitis-inenting gehaald. Ik moet hepatitis B, Hannah A+B. Ook hebben we veel spullen gekocht die we nodig hebben in Moldavië. We zijn er dus al helemaal klaar voor!

Ik heb een paar maanden geleden al 3 dozen met spelmateriaal naar Moldavië gestuurd. Als we daar aankomen, zijn de spullen al in het kamp zodat we die kunnen gebruiken.

En nog even voor alle duidelijkheid: Hannah blijft van 14 tot 24 juli, ik van 14 juli tot 7 augustus. Ik ga namelijk ook nog via Operatie Mobilisatie in een dorpje werken in het ontmoetingscentrum. Op mijn website heb ik alles uitgebreider staan.

Ik wil ook alle sponsors bedanken. Ik heb in totaal zo'n 600 (!!!) euro in de kerk opgehaald! Dus ik heb bijna mijn reis bij elkaar. Ik heb ook een aantal klusjes gedaan. Ik heb er nog een paar staan, maar ik neem geen nieuwe klusjes meer aan. Ik kom namelijk nu in mijn examenperiode. Dus de klusjes die ik al heb afgesproken doe ik nog, maar geen nieuwe adressen meer!

Bedankt allemaal! Dirk Willem Klos

De voorbereidingsdag (Indy-dag)

2009-05-24T14:48:00.002+02:00

Beste lezers,

Gisteren, zaterdag 23 mei, heb ik de traingsdag gehad voor mijn werkvakantie van komende zomer. Ik heb kennis gemaakt met mijn team, informatie gehoord over mijn reis, het land waar ik naar toe ga en over Livingstone.

Ik heb een leuk team. Iedereen is christelijk, wat niet vanzelfsprekend is bij Livingstone. Iedereen mag namelijk mee, maar er wordt wel van je verwacht dat je respect hebt voor het christelijk geloof.

Ik heb ook Yvonne, mijn 'contactpersoon' bij Zending over Grenzen weer gezien. Zij zorgt er altijd voor dat ik op de hoogte ben van al het nieuws en stuurt ook, als ik dat nodig heb, promotiemateriaal op. Met haar hulp heb ik de acties in de kerk kunnen houden. Zij regelt heel veel voor mij.

We plannen als team nog een ontmoeting in Utrecht, waar we elkaar beter zullen leren kennen en waar we afspraken kunnen maken over komende zomer.

Ik heb erg veel zin in mijn reis. Nog maar 7 weken en het is al weer zo ver!!!

Ik ben ook erg dankbaar voor de veel sponsors. Ik heb in totaal al zo'n 700 euro ontvangen. Hierdoor kost de reis mij maar zo'n 300 euro. Verder heb ik nog wat geld gekregen waar ik spullen voor de kinderen voor kan kopen. In de reissom zit al 200 euro voor materiaal voor de kinderen, maar ik heb zelf nog zo'n 30 euro gekregen. Dus we kunnen weer veel spullen voor de kinderen kopen. Even een voorrekening: 8 deelnemrs, elk betaalt 200 euro materiaalkosten, dus 1600 euro materiaalkosten. Ik heb nog 30 euro, dus 1630 euro minimaal waar we spullen voor kunnen kopen. Denk hierbij aan voetballen, frisbees, kleding, schoenen, schoolspullen...

Heeft u nog op- of aanmerkingen? Stuur dan een mailtje naar dirkwillemklos@yahoo.de.

Groeten, Dirk Willem Klos

Het klusseizoen is begonnen!

2009-05-18T10:33:00.000+02:00

Beste dagboek-abonnees!

Een paar maanden geleden had ik de vraag gesteld of er mensen zijn bij wie ik een klusje op kan knappen om zo nog geld te verdienen. Toen was het echter te slecht weer om buitenklusjes te doen. Maar nu wordt het mooier weer en kan er wel geklusd worden buiten.

Dus heeft u nog een klusje wat ik mag doen? Denk hierbij aan auto wassen, oppassen, stofzuigen, in de tuin werken en dergelijke. De kosten variëren. Dus neem vooral contact met me op!

Ik hoop op veel klusjes. Als iedereen nou 1 klusje heeft, kan ik toch nog een mooi bedrag ophalen. Dus mail me! dirkwillemklos@yahoo.de

Even een update:

2009-05-11T10:48:00.002+02:00

Zo... alweer een tijd geleden dat ik hier een stuk geschreven heb. Maar er is in de tussentijd wel het een en ander gebeurd.

Allereerst een update van de situatie in Moldavië. De rust is weergekeerd, en er zijn geen rellen meer. De communisten blijven aan de macht en de oppositie heeft het nakijken.

Verder heb ik de uitnodiging voor de trainingsdag gekregen. 23 mei zal die plaatsvinden in de Driestar in Gouda. Ik zie ernaar uit om mijn team te ontmoeten. Ik ken al 6 van de 8 deelnemers. Alleen de reisleider en de assistent ken ik nog niet. Ik hoop dat het aardige mensen zijn want je zit wel 1,5 week met ze opgescheept...

Ik heb door de Moldavië-avond 100 euro weten op te halen. Er waren maar 4 mensen gekomen, maar gelukkig betaalden die veel geld voor een biertje (10 euro per stuk). En ik kreeg nog wat geld van mensen die niet konden komen. Ik heb nu nog zo'n 200 euro nodig en dan heb ik mijn hele reis bij elkaar. Ik hoop nog op een paar mensen die me nog wat willen geven. Het hoeft niet veel te zijn, met elke euro ben ik blij.

En het komt natuurlijk al heel dichtbij! Nog maar 2 maanden en ik ga alweer naar Moldavië!!!

Bid alstublieft dat de reis goed zal verlopen en dat we werkelijk wat kunnen betekenen voor de kinderen. Dat we de de kinderen kunnen tonen wat liefde is en dat ze waardevol zijn zowel voor ons als voor God. En dat ze in Hem een fantastische en machtige Vader hebben die heb kan en wil helpen als ze problemen hebben of het niet meer zien zitten. Dat ze door de kracht en energie die ze opdoen in het kamp het volgend jaar door kunnen komen. Bid dat ze God als hun Vader erkennen en Zijn wil willen doen. Bid voor genezing bij trauma's en ziekte.

Dank u dat u dit gelezen hebt. Wilt u mij laten weten wat u hiervan vond door mij een email te sturen op dirkwillemklos@yahoo.de of het aan mij te vertellen?

Nogmaals bedankt! Dirk Willem Klos

Nog steeds sponsors gezocht!

2009-04-18T21:11:00.003+02:00

Hey allemaal!

Laat ik beginnen jullie te bedanken voor jullie steun. Zonder jullie zou ik dit niet kunnen ondernemen!

Maar nu komt het: ik ben nog steeds op zoek naar sponsors. Dus als je kunt komen, wil je dan vrijdagavond 1 mei naar de NeGerHut komen? Ik houd dan namelijk de Moldavië avond. Hierbij wil ik geld ophalen voor mijn reis. Iedereen is welkom, jong en oud! Als je niet kunt komen, en je wilt toch graag geld geven, wil je dit dan op mijn rekening storten? Natuurlijk: ik heb al heel veel gehad en ik wil vooral niemand dwingen. Maar als je nog niets hebt gegeven of nog wat meer wilt geven: stort! Mail me voor mijn rekeningnummer op dirkwillemklos@yahoo.de.

Alvast bedankt!

Dirk Willem

De situatie in Moldavië

2009-04-13T10:53:00.001+02:00

Zoals jullie wellicht weten, zijn er de afgelopen dagen rellen geweest in Moldavië.

In Chisinau zijn duizenden mensen de straat op gegaan nadat de communistische partij van president Voronin de verkiezingen met grote meerderheid had gewonnen. De verkiezingen zijn namelijk niet eerlijk verlopen.

Van mensen die in Moldavië wonen kreeg ik het volgende verhaal te horen:
Bij de verkiezingen is gefraudeerd. Er zijn dode mensen die toch een stem hebben uitgebracht, en allemaal op de communistische partij. Tegenstanders van de regering werden in de gaten gehouden. Sommigen werden geschaduwd door geheim agenten, en de telefoon en internetverbinding werd afgesloten.

Direct na de rellen werd in heel Moldavië de telefoon en het internet afgesloten, zodat er geen contact met het buitenland kon zijn. Op straat liepen allemaal politieagenten in burger rond, die zomaar mensen arresteerden en wegbrachten. Niemand weet waarheen.

Inmiddels zijn de rellen over en is de rust weergekeerd. Gelukkig is het hierbij gebleven, want het had onze reis in gevaar kunnen brengen.

Ik kreeg te horen van iemand van Zending over Grenzen Moldavië dat ik nooit openlijk kritiek moet leveren op de regering, zelfs niet vanuit Nederland. De kans bestaat namelijk dat ik anders op een lijst kom, en wordt ondervraagd bij aankomst in Moldavië. Maar als ik niets doe wat de regering als bedrijgend kan ervaren, is alles veilig. Als iemand mij in Moldavië vraagt wat mijn politieke voorkeur is, moet ik zeggen dat ik communist ben...

Maar even voor de duidelijkheid: ik ben niet in gevaar en zal dat ook niet zijn.

Abonnee actie in de kerk

2009-03-23T14:16:00.004+01:00

Gisteren heb ik in de kerk mensen gevraagd of ze abonnee van mijn nieuwsbrief willen worden. Bij 50 abonnees krijg ik namelijk een korting van 200 euro op de reissom. De aanmeldingen waren enorm! Ik heb nu 60 abonnees, dus de korting is binnen.

Als jij je ook wilt aanmelden voor mijn nieuwsbrief, laat dan je emailadres even achter of stuur een mailtje naar dirkwillemklos@yahoo.de.

Verder ben ik nog altijd op zoek naar sponsors. Ik heb nog ongeveer 450 euro nodig. Meer is altijd goed, want daarvan zullen dan nig spullen voor de kinderen gekocht worden. Dus stuur even een mailtje naar dirkwillemklos@yahoo.de en je krijgt mijn rekeningnummer!

Ik wil iedereen alvast hartelijk bedanken voor alle steun. Hierdoor kan ik dit soort reizen ondernemen, en mensen in Moldavië helpen.

Dirk Willem

De verlenging is rond!

2009-03-15T13:39:00.006+01:00

Welmoed en ik wilden graag na het kinderkamp met Livingstone en Zending over Grenzen langer in Moldavië blijven. Omdat dit niet mogelijk is met Zending over Grenzen, hebben we Operatie Mobilisatie benaderd. Zij zijn op zoek gegaan naar een plaats waar we kunnen helpen.

Ik heb afgelopen maandag contact gehad met Operatie Mobilisatie. Zij hebben een reis gevonden voor ons. En Welmoed en ik hebben ons aangemeld.
Het gaat hier om dagkampen in een kerk. We zitten dan in een internationaal team.
Dit duurt 1.5 week. Ons reisprogramma ziet er dus zo uit:

14-24 juli Kinderkamp met Zending over Grenzen
24 juli-4 augustus Dagkampen met Operatie Mobilisatie
4-7 augustus Vrije tijd in Chisinau

We hebben dus een lekker druk programma. Maar dat wilden we graag...

Heb je nog vragen? Mail me! dirkwillemklos@yahoo.de

Ik ben ook nog op zoek naar sponsors. Ik heb nog ongeveer 450 euro nodig. Daarom de vraag aan jou, lezer van mijn weblog, of je mij financieel wilt ondersteunen. Het hoeft niet veel te zijn. Stuur een mailtje en je krijgt mijn rekeningnummer!
DW

Leuke anekdotes uit het kamp

2009-02-16T14:35:00.006+01:00

Toen we aankwamen keken alle kinderen mij eerst heel raar aan. Een heleboel kinderen wilden aan mij voelen. Ze hadden namelijk nog nooit een gekleurd persoon gezien. Er waren kinderen die dachten dat ik vies was, en dus likten ze aan hun vinger en probeerden het bruin eraf te poetsen. Er was ook een meisje die dacht dat ik van chocolade was. Zij likte opeens aan mijn hand...

In Moldavië zijn de WC's gaten in de grond. Het is een klein gebouwtje waar 8 gaten zijn. Dus iedereen die naar de WC gaat kijkt met je mee. Je kon dus niets verbergen :-)
Het kwam vaak voor dat kinderen met meerderen tegelijk naar de WC gingen. Dan konden ze met elkaar praten op de WC. Ik werd ook weleens meegevraagd. Of als ik naar de WC ging, liepen er meteen een paar kinderen mee. Ook de douches zijn allemaal naast elkaar. Het lijkt op de douches zoals we ze in Nederland bij voetbalverenigingen hebben. Het enige verschil is, dat de vloer van beton is, er veel modder ligt en er geen warm water is. Ook is de douchestraal nogal hard. Op de vloer liggen wat houten pallets, zodat je niet uitglijdt.

Het eten was een beetje eenzijdig: elke dag pap. Soms het macaroni, dan weer met rijst of granen (soort Brinta). De melk was aangelengd met water. Bij de pap kregen we brood en kaas en appeljam. Ook waren er elke dag tomaten met zout. En je kreeg 3 keer daags een kippenpoot. De anderen waren hier snel op uitgekeken, en schoven mij de kip toe.
Twee keer hebben we een soort hele zoute nasi gehad. Dit was op warme dagen, om weer voldoende zout binnen te krijgen. Verder kregen we weleens een bordje soep. De soep was een beetje waterig en er zat een stuk aardappel in. Toch was het eten heel lekker.

De leiding in het kamp sprak vaak geen Engels. Dus de communicatie was moeilijk. Engels is de taal die we het meeste gebruikten. Ook als Nederlands team, omdat anders onze Moldavische begeleidster het niet snapte. Nu ik Roemeens leer, zal de communicatie wat makkelijker gaan.

Meer verhalen volgen!

Moldavië 2009!

2009-02-02T10:55:00.001+01:00

Hey!

De voorbereidingen zijn alweer in volle gang! Ik heb er al verschillende geldinzamelacties opzitten. Zo hebben we oliebollen en appelbeignets verkocht in onze kerk (opbrengst 420 euro) en gaan we binnenkort broodjes kroket en frikandel verkopen.

Nu zul je misschien denken: wè? Ja!!! Er gaat nog iemand uit mijn kerk mee: Hannah. Dus doen we samen de inzamelacties.

De kleine prinses uit de kelder is een echte Cinderella geworden! (29 november 2008)

2009-02-02T10:54:00.000+01:00

In het kamp was Oksana eerst heel stil. Drie dagen lang sprak ze niet. Toen... en wonder! Tetyana, de groepsleidster, voelde de pijn die diep in Oksana's ziel lag, en vroeg: 'Hoe gaat het nu?' Oksana antwoorde: 'Eindelijk begin ik mijn moeder te vergeten!' Kleine stapjes op weg naar de genezing van een gewonde ziel. De mishandeling heeft zijn sporen achtergelaten in de geest van Oksana, maar ze begon te genezen. Als je in de ogen van dit kleine meisje kijkt, kun je niet langer ontkennen dat Oksana zichzelf niet langer ziet als de prinses uit de kelder, maar als een echte Cinderella!

Ze hoorde ook voor de eerste keer over God. De Bijbellessen waren haar favoriete activiteiten. Naarmate het kamp vorderde, stelde Oksana zich steeds meer open, en begon ze zelfs een eigen mening te krijgen!

Een maand na het kamp bezocht de coordinator Oksana. De verandering in het leven van dit kleine meisje was merkbaar! Ze was niet langer stil, maar zong van 's mogens vroeg tot 's avonds laat. Ze was vrolijk en vertelde maar door over het kamp.

_________________________________________________________
En wat ga jij doen om deze kinderen te helpen? Ga jij mee met mij (Dirk-Willem) om deze kinderen te helpen? Of geef jij liever geld? Of kleding en speelgoed? Of bid jij liever? Alles is nuttig, dus kies maar uit!

Heb je vragen? Stel ze maar aan mij, en ik zorg dat je antwoord krijgt!
dirkwillemklos@yahoo.de

De kleine prinses uit de kelder (29 november 2008)

2009-02-02T10:51:00.000+01:00

Eenzaamheid en weerloosheid in een donkere, koude kelder, met natte muren die nooit drogen en een knagende honger die bijna nooit weg gaat.
Je zou kunnen denken dat dit de beschrijving is van een oudere man of vrouw, die door omstandigheden nu een moeilijke tijd doormaakt. Maar nee, dit is de beschrijving van het leven van een 5 jaar oud meisje, genaamd Oksana.

De kelder en de honger zijn de eerste herinneringen uit haar kindertijd. Zij heeft geen verhalen te vertellen van haar favoriete Barbie of haar lievelingskleren. Zij werd onthouden van een vrolijke, zorgeloze kindertijd. Oksana werd geboren in een kapot gezin. Haar ouders zijn gehandicapt en verslaafd aan alcohol. Door de levensstijl van haar ouders, bracht Oksana het grootste gedeelte van haar tijd buiten door. De situatie werd met de dag erger. Op een dag, liet haar moeder haar niet binnen. Oksana moest buiten in de kou blijven. Ze wist niet waar ze naar toe moest gaan, dus ging ze naar de kelder van hun oude huis.
Enige tijd later beseften de buren dat dit kleine meisje helemaal niet naar huis wilde gaan. Uiteindelijk kwamen ze tussenbeide en belden de politie.

Deze schrijnende herinneringen zijn in Oksana's geheugen gegrift, en veroorzaakten dat ze niet meer met mensen wilde praten. Met een minimum aan woorden en zoveel mogelijk zich uitdrukkend in gezichtsuitdrukkingen en lichaamstaal. Ze wilde helemaal niet meer over haar ouders praten. Zo snel iemand over hen begon, verdween haar glimlach. Over haar broers en zussen praten doet ze wel. Ze heeft twee broers en één zus, die allemaal in verschillende tehuizen zitten. Oksana woont in Tuchyn Boarding Home omdat ze speciaal onderwijs nodig heeft. Ze wordt onschreven als een verlegen kind. Hoewel de meeste kinderen uit zien naar het weekend, omdat ze dan opgehaald worden door familie of vrienden, doet Oksana dat niet. Zij staat bij het raam en wacht op iemand die haar komt halen... maar niemand komt. Alleen haar oma komt nog weleens langs. Oksana hoopt dat ze niet wéér het enige meisje is die de komende zomer alleen in het kindertehuis moet blijven omdat niemand haar op haalt.

Het is zó belangrijk om kinderen als Oksana te helpen, voordat ze gaan denken dat het leven alleen maar verdriet en tegenspoed is. Daarom organiseert Mission Without Borders International zomerkampen voor kinderen als Oksana.

Kinderen houden erg veel van de kampen, omdat ze eindelijk het gevoel krijgen geliefd te zijn en dat er voor ze gezorgd wordt.

Komende juli zal Oksana naar een van de zomerkampen in Oekraïne gaan. Het zal een geweldige kans zijn om haar weer kracht te geven, om vrienden te vinden en emotionele steun en aandacht te krijgen. Maar het belangrijkste is toch dat ze vrienden wordt met Jezus. Toen haar werd verteld over het zomerkamp, was de glinstering in haar ogen te zien. Onbetaalbaar!

Er zijn zoveel kinderen, met trauma's als Oksana. Voor hen zijn de zomerkampen in Oekraïne, Moldavië, Roemenië en Albanië.

We zullen de kinderen verzorgen, ze voeden, van ze houden, ze steunen en ze vertellen over hun Hemelse Vader. Met Gods steun zullen we ze helpen, om hun leven weer op de rails te krijgen, ze kracht te geven voor het volgend jaar en voor hun hele leven! Als je de glans in hun ogen ziet, zul je ze nooit meer vergeten. Hoe ga jij iets voor deze kinderen doen?

Als je dit gelezen hebt, kun jij dit zomaar van je af zetten? Of laat jij zien dat je om deze weggegooide kinderen geeft, en help jij?

Je kunt mee met Dirk Willem, om deze kinderen te helpen. www.livingstonereizen.nl

Je kunt een gift doen aan Mission Without Borders www.zendingovergrenzen.nl

Zie jij niks in bovenstaande opties? Bid dan! Bid dat we de kinderen weer zullen kunnen helpen! Bid dat de kinderen God zullen leren kennen. Bid dat we verandering kunnen brengen in het leven van kinderen! BID!!!

Alvast bedankt!

Dirk Willem Klos

Met dank aan:
Doug Fraser, MB Canada
Michelle Dorey, MWB Australia

Vrijwilliger bij ZoG! (15 november 2008)

2009-02-02T10:49:00.000+01:00

Afgelopen zaterdag ben ik bij Zending over Grenzen geweest. Dit omdat ik afgelopen jaar als leiding in een van hun kampen (Moldavië) heb gewerkt.
Bij ZoG werd me gevraagd of ik vrijwilliger voor ze wil zijn. Ik heb 'ja' gezegd. Dit betekent dat ik voor promotie en sortering op het internationale sorteerpunt in Zevenhuizen zal gaan werken en dat ik komend jaar weer in Moldavië zal gaan helpen.

Ik ben nu nog in overleg met de afdelingen in Nederland en Moldavië over komende zomer. De bedoeling is als volgt:

14 juli vertrek naar Moldavië
*10 dagen Kinder-/Tienerkamp
*2 of 3 weken communitycentre Chisinau of Crihana Vechii

Terug uit Moldavië! (30 juli 2008

2009-02-02T10:45:00.000+01:00

Hey allemaal!

Ik ben afgelopen zaterdagavond terug gekomen uit Moldavië. Ik hb daar een fantastische tijd gehad! Ik heb mijn foto's online gezet: http://picasaweb.google.nl/DirkWillemKlos/Moldova2008?authkey=3L_ONl7pJXU# .

De leuke verhalen over het kamp zal ik ook posten. Lees de rest van mijn blog maar!

Doei! Dirk Willem

Meer over mijn werkvakantie (27 januari 2008)

2009-02-02T10:44:00.000+01:00

Ik heb meer informatie over mijn werkvakantie! 30 mei is de trainingsdag. Dan krijg ik van alles te horen over de cultuur, het project en de reis.
De reis kost €1020,-. Daarvan betalen mijn ouders de helft. De andere helft moet ik zelf verdienen. Nou verdien ik als postbode voor DHL zo'n 130 euro per maand. Dan nog 15 euro per maand als koster en 4 euro per week zakgeld. Dat wordt veel sparen! Als jullie ook de drang krijgen mee te betalen, mail me dan even! Ik ben erg blij met bijdragen, en zal aan jullie denken in Moldavië. Mijn mailadres is dirkwillemklos@live.nl .

Als jullie willen weten wat ik er ga doen, en eerdere informatie nog willen teruglezen, kijk dan in mijn eerste blog. Als jullie je op mijn nieuwsbrief willen abboneren, mail dan even. Mijn mailadres is eerder deze blog vermeld. In Moldavië houd ik namelijk een weblog bij. Iedereen die geabboneerd is op de nieuwsbrief krijgt bericht als er iets nieuws op staat. Als de weblog niet werkt verstuur ik het als mail.
Iedereen mag de nieuwsbrief lezen, ook vage hyvesbekenden. Ook mensen die ik niet ken mogen mee lezen! Gewoon een mailtje sturen, niets is gek!

Ik ga naar Moldavië! (15 december 2007)

2009-02-02T10:28:00.000+01:00

Het is definitief!!! Ik ga op werkvakantie naar Moldavië. 13 juli vertrek ik voor 2 weken naar oost Europa om een kinderkamp te leiden. Verder ga ik uiteraard het land zelf bekijken. De reis is geboekt via livingstone. www.lst.nl

Waarom heb ik voor Moldavië gekozen?
Omdat ik graag iets met kinderen wou doen. Een kinderkamp leiden sprak me wel aan. Ik had hierbij de keuze uit Roemenië, Albanië en Moldavië. Roemenië en Albanië zijn ook toeristenlanden, dus daar hoop ik nog weleens te komen. Moldavië echter is een land buiten alle toeristische routes. Dit is misschien wel de enige keer in mijn leven dat ik daar kom.

Waarom Livingstone?
In onze kerk lag een folder van Livingstone. Ik heb ook bij World Servants gekeken, maar die zijn erg vaag. Livingstone heeft echt een professionele site en goede informatie.

Enthousiast?
Ga ook naar www.lst.nl , en boek een reis!!! Misschien kun je ook nog wel naar Moldavië, met mij mee. Of anders Tanzania, Argentinië of Italië. Keuze genoeg! Kijk maar eens op hun site.